Znaki nawigacyjne IALA
System IALA porządkuje morskie oznakowanie nawigacyjne. Poniżej sześć rodzin znaków ułożonych tak, jak działają na wodzie. Kliknij dowolny znak, żeby zobaczyć go z bliska, z jego światłem i pełnym opisem.
Najpierw: Region A czy Region B?
Kolory znaków bocznych zależą od regionu świata. To jedyna różnica między regionami. Pozostałe pięć rodzin znaków jest wszędzie takie samo.
Region A
Europa (w tym Polska), Australia, Nowa Zelandia, Afryka, Zatoka Perska.
Czerwony po lewej, zielony po prawej stronie toru, wchodząc z morza.
Region B
Obie Ameryki, Japonia, Korea, Filipiny.
Odwrotnie: czerwony po prawej, zielony po lewej. Stąd angielskie „red right returning”.
Wyznaczają brzegi toru wodnego. Wchodząc z morza, lewą stronę zostawiasz po lewej burcie, prawą po prawej.
Gdy tor się rozwidla
Zmodyfikowany znak boczny z jednym poziomym pasem w drugim kolorze. Wskazuje główny tor, a jego światło Fl(2+1) odróżnia go od zwykłego znaku bocznego.
Mówią, po której stronie leży bezpieczna woda: na północ, wschód, południe albo zachód od znaku. Ułożone jak strony świata.
W środku jest niebezpieczeństwo, a znaki kardynalne wokół mówią, z której strony je minąć. Znak północny znaczy, że bezpieczna woda jest na północ od niego, więc mijasz go od północy. Wschodni od wschodu, i tak samo z południowym i zachodnim.
Pozostałe znaki
Wspólne dla obu regionów. Każdy ma swój niepowtarzalny wygląd i światło.
Fakty (kolory, kształty, znaki szczytowe, rytmy świateł) za publikacją BHMW nr 553 „Oznakowanie morskie. System IALA” (wyd. 2025). Rysunki znaków to własne wektory serwisu. Rytm i barwa światła są poglądowe: rzeczywistą charakterystykę pławy sprawdzaj na mapie i w spisie świateł.